ചീഞ്ഞളിഞ്ഞു നാറ്റം വരുന്നുണ്ട്, മൂക്കില് നിന്നും വായില് നിന്നും പുഴുക്കള് നുരയ്ക്കുന്നുണ്ട്, എന്നിട്ടും മരിച്ചതാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള് ശവം സമ്മതിച്ചില്ല....
പളുങ്ക് പാത്രം പോലെ സൂക്ഷിച്ച ജീവിതം കൈവിട്ടു പോയി എന്ന് സമ്മതിക്കാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടായിരിക്കാം. വെയിലും മഴയും ഏല്ക്കാതെ, കാറ്റിനും കടലിനും കൊടുക്കാതെ സൂക്ഷിച്ചതായിരുന്നു.
ഓര്മ്മകള് മുരിപ്പെടുതലുകള് ആകുന്നു, വൃത്തികെട്ട വേദനയും. എന്നില് നിന്നും എന്റെ ജീവിതം തട്ടിപ്പരിചെടുത്ത കാലത്തിനോടുള്ള കലി അടങ്ങുന്നില്ല.
പക.
ആദ്യം സ്വപ്നം കാണിച്ചു സന്തോഷിപ്പിച്ചു, വരാനുള്ളതോര്ത്തു ആഹ്ലാദിച്ചു. പിന്നീടാണു മനസ്സിലായത് സ്വപ്നങ്ങള് കണ്ടു സന്തോഷിക്കാന് വേണ്ടി മാത്രം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവയാണ്. ആഗ്രഹിക്കാന് ഉള്ളതല്ല. വൈകിപ്പോയിരുന്നു, ഏറെ.
മരിചെങ്കിലെന്താ ഇനി ശവമായിട്ടു ജീവിക്കും...
